Sarek en Stora Sjöfallet | Suorva naar Kvikkjokk

18-daagse kampeertrektocht van Suorva naar Kvikkjokk

Het is onze eerste keer dat we een trektocht doen in Zweden. We wilden al een tijdje een trektocht doen in het afgelegen berggebied Sarek. Voor deze tocht is er wel wat meer planning vereist dan bij de vorige. Omdat we eens we in het afgelegen gebied zijn geen gsm bereik meer hebben. Vooral bij het transport komt er redelijk wat kijken, de bussen zijn beperkt in deze periode van het jaar. Tegen het einde van onze trektocht rijdt er nog maar één bus per dag. Ook is de voedselkeuze voor achttien dagen niet zo simpel. We passeren onderweg enkel het STF Fjallstation Aktse, maar deze hut ligt aan de grens van het nationaal park Sarek. Dan zit onze tocht er al zo goed als op. Eens we op het Kungsleden pad wandelen, passeren we nog een hut. Maar het eten is vrij prijzig en de keuze is beperkt bij deze hutten.

We nemen het vliegtuig van Brussel naar Bromma airport dichtbij Stockholm centrum. Ons vliegtuig land rond de middag en vanaf daar wandelen we naar de XXL winkel. Hier kopen we een hele voorraad gevriesdroogde maaltijden. We wandelen van de winkel tot aan het treinstation Sundbyberg maar het is ook mogelijk om de tram of bus te nemen tot in Sundbyberg. Vanuit Sundbyberg nemen we de trein tot in Stockholm centrum. Wanneer we in het treinstation aankomen, plaatsen we onze rugzakken in een locker.

We hebben enkele uurtjes voor de stad wat te bezichtigen. En we nemen dan ook de tijd om nog eens iets deftigs te eten. De komende achttien dagen zullen het enkel gevriesdroogde maaltijd worden. Na het eten wandelen we terug naar het station, we willen wat extra informatie over onze treinrit naar Gällivare. Omwille van werken aan de spoorwegen is ons reisschema gewijzigd. We moeten nu een vroegere trein nemen naar Västerås.  We hebben dus geen directe trein meer naar Gällivare. Eens we zijn aangekomen in Västerås, heeft onze slaaptrein twee uur vertraging. Het is al laat wanneer we uiteindelijk aan boord kunnen van de trein. En dan begint het probleem met onze privé cabine. Normaal moest de deur gewoon openstaan, maar gek genoeg is de deur gesloten. We kunnen dus niet binnen en moeten wachten op de conducteur. Na een half uurtje komt hij ons binnen laten. Het is al middernacht wanneer de trein het station van Västerås verlaat. Wij gaan ook maar eens slapen, het was een vermoeiende dag. We hopen dat we onze trein en busverbinding halen. We hebben in Gällivare maar anderhalf uur reserve om de bus naar Suorva te nemen.

Rond acht uur wanneer we opstaan merken we dat de trein terug op schema rijdt. Enkele uren later arriveren we in Boden. Onze trein naar Gällivare is al op ons aan het wachten. De trein zit vol met wandelaars. Veel van hun doen de Kungsleden. Rond één uur komen we aan in Gällivare. Nu moeten we nog anderhalf uurtje wachten op onze bus naar Suorva. Er staat zo’n 20 wandelaars te wachten op de bus. De meeste gaan de Kungsleden doen. Een Finse jongen start ook in Suorva. Hij wilt een 8-daagse kampeertrektocht doen in Sarek. Hij vraagt ons of we vandaag samen met hem willen wandelen, natuurlijk willen we dat. Rond half vijf komt onze bus aan in Suorva. Eindelijk kunnen we beginnen aan onze 18-daagse trektocht door Sarek en Stora Sjöfjallet.

Dag 1: Suorva – langs de berg Hállji
Aantal loopuren: 2u45
Fotomomenten: 1u
Afstand: 7km
Hoogtemeters: 325m stijgen, 100m dalen

De bushalte is kort bij het voetgangerspoortje in de omheining. Normaal is dit poortje altijd open. We volgen een drietal kilometer een tarmac weg. Eens we de dam zijn gepasseerd moeten we een weg zoeken door het struikgewas en het veengebied. Normaal zou er een pad zijn maar we kunnen het maar niet vinden. Er staan redelijk wat boxen rondom de Suorvadammen om rendieren bijéén te drijven. We zoeken dus zelf maar een weg door het struikgewas. Na een tweetal kilometer vinden we een duidelijk pad. Vanaf hier gaat het klimmen een stuk vlotter. Het stuk door het struikgewas was best vermoeiend! Na een tijdje vinden we een mooie plaats langs een rivier om onze 2 tenten op te zetten. Eens we onze tent hebben opgezet, maken we ons avondeten klaar. Het begint al donker te worden. Voor we gaan slapen bied Olli ons nog een Finse likeur “Jalokhvi” aan. Het heeft een lekkere koffiesmaak. Hierna gaan we slapen, het was een vermoeiende dag vandaag.

Dag 2: Langs de berg Hállji – het meer Oarjep átjek
Aantal loopuren: 3u15
Fotomomenten: 2u30
Afstand: 12.5km
Hoogtemeters: 425m stijgen, 150m dalen

Het is al negen uur wanneer we opstaan. We ontbijten en dan beginnen we met onze rugzak in te laden. Rond elf uur zijn we klaar om te vertrekken in de richting van de berg Áhkká. Eerst wandelen we naar een naamloze rivier een tweetal kilometer ten noorden of de Njavvejågåsj rivier. Hier spotten we voor het eerst een rendier. Beneden in de vallei zijn er nog veel meer. We steken deze rivier over en dan klimmen we verder naar twee naamloze meren. Na een tijdje nemen we een pauze om van de heerlijke blauwe bessen te genieten. Na de pauze wandelen we naar een groter meer genaamd Vuosskeljávrre. Hier maken we onze warme maaltijd klaar. Hierna wandelen we langs de zuidelijke oever van het meer naar het volgende meer Oarjep Átjek. Eens we het meer Vuosskeljávrre zijn gepasseerd , spotten we een grotere groep rendieren. Enkele grazen rustig verder maar een deel loopt van ons weg. Wanneer we het meer Oarjep Átjek naderen, beginnen we te zoeken naar een plek om te tent op te zetten. Het begint al donker te worden wanneer we klaar zijn met de tent op te zetten. Het is wel een prachtige avond, de hemel is volledig rood gekleurd. Eens dit prachtige schouwspel verdwenen is gaan we slapen. Vandaag was het terrein wel een stuk makkelijker dan gisteren.

Dag 3: Het meer Oarjep átjek – tussenin de twee meren Gássajavvre en Nuortap Tjlevrajávrre
Aantal loopuren: 3u
Fotomomenten: 2u
Afstand: 10km
Hoogtemeters: 225m stijgen, 250m dalen

Wanneer we opstaan blijkt het weer weeral eens perfect te zijn! Bijna geen bewolking, enkel een frisse bries. Maar weeral een prachtige dag om te wandelen. Rond tien uur zijn we klaar met het inladen van onze rugzak en kunnen we vertrekken. We wandelen langs een aantal naamloze meertjes. Wanneer we ten zuid westen van de berg Unna átjek zijn, maken we onze warme maaltijd klaar. Zo hebben we zeker genoeg energie om aan de tocht door het gigantische blokkenveld te beginnen. Na een tijdje steken we de rivier Stáhpaljåhkå  over via stapstenen. Een tijdje later pauzeren we even bij een meertje om onze voeten wat af te koelen in het water. Onze voeten hebben het veel te warm in de hoge bergschoenen. Eens onze voeten terug comfortabel aanvoelen, wandelen we verder richten het meer Nuortap Tjlevrajávrre. Eens we bij het meer zijn steken we een rivier over. Het gaat nog juist met stapstenen. Maar Charlotte glijdt toch uit en valt in de rivier met haar rugzak. De onderkant van de rugzak is doorweekt. Maar goed dat wij alles in een waterdichte compressie zak stoppen.🙂 Het enige probleem is dat één van haar schoenen ook vrij nat is geworden. Maar de zon schijnt dus de schoen zal wel snel terug droog zijn. Na het oversteken van deze rivier zoeken we naar een plaatsje om de tent op te zetten tussenin de meren Gássajavvre en Nuortap Tjlevrajávrre. Het is een prachtige avond, Charlotte maakt er een time lapse van. Jammer genoeg is er wel geen rode gloed.

Dag 4: Tussenin de meren Gássajavvre en Nuortap Tjlevrajávrre – in de vallei tussen de bergen Áhkká en Niják
Aantal loopuren: 3u15
Fotomomenten: 2u
Afstand: 12.5km
Hoogtemeters: 200m stijgen, 175m dalen

Vandaag schijnt de zon al wanneer we opstaan. Nog steeds geen teken dat er regen op komst is. Hmm we zijn zo blij met dit weer!🙂 Eerst laten we onze slaapzakken wat luchten in de warme zonnestralen. We zoeken ook naar drinkbaar water. Er drijft nog al wat vuil rond in het water. We beslissen dan maar om water te nemen aan de volgende rivier die we passeren. Eens onze rugzakken zijn gepakt, wandelen we in de richting van de gletsjer rivier Suottasjjågåsj, waarschijnlijk moeten we deze gaan doorwaden met waadschoenen. Maar voordat we bij de rivier aankomen vinden we een kleinere rivier met drinkbaar en zuiver water. We vullen onze platypus zakken en laden onze rugzak opnieuw in. Eens we bij de gletsjer rivier Suottasjjågåsj aankomen, koken we onze warme maaltijd. Wanneer we klaar zijn met eten, doorwaden we de rivier. De rivier is ijskoud! Brrr, onze voeten tintelen helemaal. We drogen onze voeten snel af en doen onze wandelschoenen terug aan. Vanaf hier varieert het terrein tussen veengebieden, blokkenvelden en grasvelden. We steken onderweg nog heel wat kleine riviertjes over. Tussenin de riviertjes is het terrein enorm moerassig. Vooral wanneer we de uitstroom van de Nijákriehpejávrásj naderen. Eens we de riviertjes gepasseerd zijn, zoeken we een bivakplaats op de grashelling. Simpel is het niet want het terrein is alles behalve vlak. En eens we een vlakker stuk gevonden hebben, is het bezaaid met gigantische stenen. Na een tijdje vinden we dan toch een plaatsje om onze tent op te zetten. We genieten nog van de laatste zonnestralen, eens deze onder is gaan we slapen.

Dag 5: In de vallei tussen de bergen Áhkká en Niják – ten noorden van de berg Boajsátjåhkkå
Aantal loopuren: 3u15
Fotomomenten: 2u
Afstand: 12km
Hoogtemeters: 150m stijgen, 175m dalen

‘s Morgens kunnen we al meteen genieten van de eerste zonnestralen. Weeral een perfecte dag om te wandelen. Vandaag wandelen we naar de vallei Ruohtesvágge tussenin de twee bergen Ruohtes en Sarektjåkkå. De volgende dagen zullen we deze vallei volgen richting het meer Snávvájávvre nabij de berg Låddebákte. We starten met een afdaling naar de rivier Nijákjågåsj. Eens we deze rivier bereiken, moeten we deze oversteken. Het lijkt ons mogelijk om dit te doen zonder waadschoenen. Maar juist voor ik de andere kant van de rivier bereik, glij ik uit. Ik heb geluk, één sok is wat nat geworden. Eens we beide aan de overkant zijn, nemen we een pauze om onze warme maaltijd klaar te maken. Na de korte pauze wandelen we verder over een duidelijk zichtbaar pad. Hier komen we ook beduidend meer wandelaars tegen. Een duidelijk verschil tegenover de vorige dagen, toen kwamen we niemand tegen.🙂 Na een tijdje passeren we een Sami hutje, en enkele kilometers verder moeten we de rivier Smájllájåhkå doorwaden. Deze rivier heeft enkele zijtakken, de eerste drie kunnen we oversteken zonder waadschoenen. Maar de laatste zijtak is juist te diep. Eens we de rivier zijn overgestoken, zoeken we naar een plekje om onze tent op te zetten. We vinden vrij dicht bij de rivier een mooie plek, er staat enkel een zeer sterke wind. Maar normaal moet onze MSR dit makkelijk overleven. We koken nog wat water om een warme chocolademelk te maken. Hierna gaan we slapen.🙂

Dag 6: Ten noorden van de berg Boajsátjåhkkå – langs de rivier Máhtujågåsj
Aantal loopuren: 3u
Fotomomenten: 3u30
Afstand: 12km
Hoogtemeters: 175m stijgen, 325m dalen

s’Nachts is de wind gaan liggen. We hebben goed geslapen rond 7 uur staan we op. Het weer ziet er weer ideaal uit! Eens we klaar zijn met onze rugzak te pakken, wandelen we naar de noodhut kortbij Skarja. We volgen weer een duidelijk pad langs de rivier Smájillájåhkå. Na een tijdje steken we de rivier Boajsájågåsj over via stapstenen. Eenmaal we de kruising van de rivieren Smájillájåhkå en Mihkájåhkå bereiken, nemen we een pauze om onze warme maaltijd klaar te maken. Hier ontmoeten we de eerste wandelaars van vandaag. Na de pauze, is het nog tweehonderd meter wandelen tot aan de noodhut. Hier vind je de enige noodtelefoon in héél het nationaal park Sarek. Hier nemen we een kleine pauze om de bulderende gletsjer rivier en een kloof te bezichtigen. Hierna steken we de rivier over via een brug. Vanaf nu wandelen we over een prachtige toendra, de herfstkleuren zijn al talrijk aanwezig! Langs ons zijn de rendieren aan het grazen. Na een tijdje bereiken we de rivier Máhtujågåsj. Dit is een prachtige plek om te overnachten. We hebben een prachtig uitzicht op de vallei en de rivier Ráhpajåhkå. Bij de rivier Máhtujågåsj neem ik de tijd om de tientallen watervallen te fotograferen. Hierna wassen we ons, de kleren krijgen ook een wasbeurt. Nu is het wachten tot de zon onder gaat. Het wolkendek ziet er nu al prachtig uit, dus als we geluk hebben maakt de zonsondergang het plaatje helemaal compleet. En ja hoor de hemel kleurt weer prachtig rood. Wanneer de zon onder is, gaan we slapen. Morgen willen we tot aan het meer Snávvájávvre langs de berg Låddebákte geraken, het wordt dus een langere dag met een steile klim.

Dag 7: Langs de rivier Máhtujågåsj – langs het meer Snávvájávvre
Aantal loopuren: 4u30
Fotomomenten:2u
Afstand: 15.5km
Hoogtemeters: 550m stijgen, 275m dalen

Vandaag staan we op rond zes uur, het zal een langere wandeldag worden vandaag. We willen dus op tijd vertrekken. We hopen het meer Snávvájávvre langs de bergtop Låddebákte te bereiken. Het weer is weer ideaal, hopelijk blijft het zo. Dan kunnen we vanavond bij zonsondergang de top van de Låddebákte beklimmen. Het uitzicht zou fenomenaal moeten zijn vanaf deze top. Wanneer we onze rugzak hebben gepakt wandelen we naar de rivier Tjågnårisjågåsj, we moeten deze rivier doorwaden met waadschoenen. Er zijn nog twee wandelaars die het proberen zonder maar één van hen valt in het water. Aan de overkant van de rivier nemen we een korte pauze om de prachtige waterval te fotograferen. Na de pauze wandelen we richting het meer Bielajávrátja, eens we het meer bereiken maken we een warme maaltijd klaar. Na de pauze wandelen we verder in de richting van de heuvel Bielavárásj. Hier ontmoeten we een Duitse wandelaar, hij heeft hetzelfde plan als ons. Hij wilt ook het meer Snávvájávvre bereiken. Eerst wandelen we door een dichte begroeiing, het pad is hier enorm modderig. Waarschijnljik omdat zo goed als elke wandelaar hier passeert die in Sarek gaat rond trekken. Eens we voorbij de dichte begroeiing zijn, volgt er een steile klim over de puinhelling genaamd ‘Spokstenen’. Deze is bezaaid met grote rotsblokken. Het is een vermoeiende klim voornamelijk door de brandende zon en het ontbreken van de wolken. Het uitzicht vanaf hier is wel prachtig op de Ráhpajåhkå vallei. Na een tijdje begint het pad gelijkmatiger te stijgen, aan de eerste rivier nemen we een korte pauze om ons water bij te vullen. Hier ontmoeten we de Duitser opnieuw. Hij is uitgeput na de zware klim, zijn rugzak weegt ongeveer 30 kilo zegt hij. In het begin woog mijn rugzak ook ruim 25 kilo maar nu zit ik al terug rond de 22 kilo. We wandelen verder naar het meer Snávvájávvre, we willen ten zuid/oosten van het meer bivakkeren. Maar eens we deze bereiken vinden we nog een betere plek, dichtbij een klein meertje. Hier hebben we wat meer privacy. We zetten onze tent op en dan maken we ons klaar voor de klim naar de Låddebákte.

Dag 7 extra: Klim naar de bergtop Låddebákte
Aantal loopuren: 1u45
Fotomomenten: 2u
Afstand: 5km
Hoogtemeters: 525m stijgen, 525m dalen

Rond 6 uur beginnen we aan de klim naar de top van de Låddebákte. We moeten 525 meter stijgen over grote rotsblokken. Op sommige momenten is het vrij steil! Af en toe schuiven de rotsblokken onder onze voeten weg. We zijn dus maar voorzichtig en houden wat afstand van elkaar. Na een uurtje bereiken we de top. Nu moeten we nog een uurtje wachten op de zonsondergang. Het uitzicht vanaf hier is inderdaad fenomenaal! De meanderende rivier Ráhpaädno heeft prachtige kleuren! Vanaf hier hebben we een prachtig uitzicht over de drie valleien Ráhpajåhkå, Sarvesvágge en Rapadalen. De zonsondergang is prachtig, alleen is het hier verschrikkelijk koud! Gelukkig is er niet teveel wind! Na een tijdje wandelen we terug naar de tent. Het begint al te duisteren en we willen de afdaling over de puinhelling niet doen wanneer het balkdonker is. De rotsblokken beginnen nu nog sneller te verschuiven dan toen we naar boven aan het wandelen waren. Eens we onder zijn is het volledig duister. Het is niet zo simpel om de tent terug te vinden. Na een tiental minuten vinden we ze dan toch uiteindelijk terug. We gaan slapen, het was een vermoeiende maar prachtige dag! Morgen houden we een rustdag zodat we onszelf eens kunnen wassen, onze kleren krijgen ook een wasbeurt.

Dag 8: Rustdag bij het meer Snávvájávvre

Vandaag nemen we een rustdag. Om wat uit te rusten maar toch vooral om onze kleren eens te wassen. Het weer ziet er weer uitstekend uit! Een blauwe hemel, er is geen wolkje te bespeuren. Het drogen van onze kleren gaat dan ook bijzonder vlot!

Dag 9: Het meer Snávvájávvre – Langs de Ráhpajåhkå kortbij de rivier Alep Vássjájågåsj 

Aantal loopuren: 4u
Fotomomenten: 1u
Afstand: 12km
Hoogtemeters: 100m stijgen, 475m dalen

Vandaag staan we rond acht uur op, het is al behoorlijk warm buiten. We kunnen weer genieten van een stralende zon en een blauwe hemel. Vandaag starten we met de afdaling naar de bekende Rapadalen vallei. Het is de grootste vallei van Sarek, we hopen de Rapadalen vallei te doorkruisen in drie dagen. Het is een afdaling van ongeveer 400 meter, op sommige momenten is het behoorlijk steil. Vooral wanneer we de rivier Jilájåhkå moeten oversteken. Het is mogelijk om deze over te steken via stapstenen. Meteen nadat we de rivier zijn overgestoken wandelen we het dichte bos in. Hier is het wat moeilijker om te navigeren, vanwege de dichte begroeiing. Voornamelijk dwergberken en klein struikgewas. Meestal kunnen we een duidelijk rendieren spoor volgen, maar af en toe is het nauwelijks zichtbaar. We wandelen zo goed als de hele tijd dicht bij de gletsjer rivier Ráhpajåhkå. Het is vrij warm in het bos, er is haast geen wind. Op sommige momenten lijkt het wel of we door de jungle aan het wandelen zijn. Na een tijdje passeren we een meertje. Hier houden we een pauze om onze voeten wat af te koelen. Na de pauze steken we de rivier Skoarkkijávrátja over, het is een brede rivier. We kunnen ze makkelijk oversteken via stapstenen. Hier ontmoeten we een Zweed, hij vertelt ons dat er geen boot vaart tussen Aktse en Nammásj. Omdat het niveau van de Ráhpajåhkå te laag is. Maar deze boot gingen wij toch niet nemen, dus geen probleem voor ons.🙂 Na een tijdje bereiken we de volgende rivier Alep Vássjájågåsj, voor deze rivier hebben we onze waadschoenen wel nodig. We ontmoeten hier ook een Duitse man, hij wandelt in dezelfde richting als ons, naar de top van de Nammásj. Na de doorwaading vinden we het juiste spoor niet meteen meer terug. Er zijn een tiental sporen maar ze stoppen allemaal na een vijftigtal meter. We volgen dan maar het duidelijkste spoor maar na een tijdje merken we dat we in de verkeerde richting aan het wandelen zijn. We zetten ons koers dan maar terug richting de rivier Ráhpajåhkå. Al snel bereiken we enkele moerassen, hier ontmoeten we de Duitser opnieuw. Hij heeft wat problemen met met het oversteken van deze moerassen. Wanneer we het moeras zijn gepasseerd, zoeken we een plekje om de tent op te zetten. We maken onze maaltijd klaar en dan gaan we slapen. We zijn doodop, wandelen door de Rapadalen vallei is vermoeiender dan we gedacht hadden.

Dag 10: Langs de Ráhpajåhkå dichtbij de rivier Alep Vássjájågåsj  –  langs de Ráhpajåhkå langs de berg Ridok
Aantal loopuren: 3u
Fotomomenten: 3u
Afstand: 11km
Hoogtemeters: 100m stijgen, 175m dalen

Vannacht hebben we de eerst nachtvorst gehad gedurende deze tocht. Charlotte haar slaapzak is duidelijk niet warm genoeg. Waarschijnlijk omdat de comfort temperatuur twee graden Celsius is in plaats van min twee graden Celsius. We zullen dus een warmere slaapzak moeten zoeken tegen de volgende tocht. Onze tent is compleet bevroren, we wachten dus even op de zon. Na een tijdje is onze tent opgedroogd, we laden onze rugzak in en dan beginnen we aan de wandeling richting de berg Nammásj. Na een aantal kilometer bereiken we de rivier Lulep Vássjájågåsj, we moeten deze doorwaden met waadschoenen. Hij is te breed om over te springen en ook veel te diep om stapstenen te gebruiken. Het dichte struikgewas maakt het ook niet bepaald simpel bij het doorwaden. Eens we de rivier zijn overgestoken, volgen we een duidelijk pad. Vanaf hier hebben we ook een mooi uitzicht over de Rapadalen vallei, waar we de voorbije dagen gewandeld hebben. Al snel wandelen we het bos terug in, de herfstkleuren zijn hier prachtig! Hier vinden we enkele verse beren sporen, een drietal zijn heel duidelijk zichtbaar.🙂 Maar jammer genoeg is er géén beer te bespeuren. Even later passeren we een prachtige bivakplaats, dichtbij de berg Alep Spádnek. Hier nemen we een pauze om enkele panorama foto’s te maken, ook maken we een time lapse. Hadden we gisteren kennis van deze plek, waren we zeker en vast tot hier gewandeld. Het uitzicht is fenomenaal! Na de pauze wandelen we in de richting van Lulep Spádnek. Eerst wandelen we vlak langs de rivier Ráhpajåhkå, op sommige plaatsen is het terrein al vrij modderig. Eens we langs de Lulep Spádnek wandelen, moeten we een beetje stijgen. Hier is het terrein nog véél modderiger. We moeten moeite doen om niet uit te glijden. We zijn dan ook blij wanneer we boven zijn, terug in het bos. Toch voor een tijdje, ik merk dat er rode mieren over mij kruipen, ze kruipen onder mijn kledij in en beginnen te bijten. Ze springen uit de bomen, zo klein maar zo irritant!! Na een tijdje zijn ze weer even verdwenen… We passeren enkele moerassen en bossen. Na een tijdje kruisen we een zijtak van de rivier Ráhpajåhkå. Hier volgen we het rendieren spoor, dat het meest zichtbare is. Na een tijdje kruisen we dezelfde rivier opnieuw. Gelukkig kunnen we deze weer zonder waadschoenen oversteken. Vanaf hier volgen we een duidelijk pad langs de rivier. We passeren een zandbank, hier pauzeren we even om onze maaltijd klaar te maken. Na  het avondeten wandelen we nog een vijfhonderdtal meter verder tot aan een bivakplaats. Juist wanneer we klaar zijn met de tent zien we drie rendieren die de rivier aan het doorwaden zijn. Er is een kleintje bij, deze heeft wat moeite met de doorwaading. Wanneer ze de rivier zijn overgestoken wandelen ze in de richting van onze tent. Eens ze ons opmerken spurten ze het bos in. Wanneer ze weg zijn, gaan we slapen. Vandaag verliep een stuk vlotter dan gisteren.🙂

Dag 11: Langs de Ráhpajåhkå langs de berg Ridok – op de bergtop Nammásj
Aantal loopuren: 1u45
Fotomomenten: 3h
Afstand: 6.5km
Hoogtemeters: 300m stijgen, 0m dalen

Vandaag is het maar een korte wandeldag. Omdat we op de top van de Nammásj willen bivakkeren. Voor het eerst is het weer aan het veranderen. De zon is niet meer aanwezig. Misschien gaat het eens regenen vandaag? We stoppen onze regenbroek en regenjas vanboven in de rugzak. Eerst wandelen we door een klein bos, hier ontmoeten we een oude Zweed. Hij is ongeveer 70 jaar oud, zijn rugzak weegt rond de 35 kilo en hij heeft een prothese knie. Hij wandelt met Finse rubberen botten. Hij vertrouwt de leren wandelschoenen van ons niet. Hij vind dat ze te snel nat worden vanbinnen. Niet dat wij hier last van hebben.🙂 Ook gebruikt hij een kruk in plaats van wandelstokken, hij vindt deze veel stabieler. Ons lijkt het niet bepaald handig. Maar ja ieder zijn methode zeker.🙂 Toch respect dat hij dit nog kan! Hij kampeerde vannacht op de Nammásj. Hij vertelt ons dat de klim naar de top zwaar is! Hij deed er een viertal uur over. Misschien omwille van zijn leeftijd en de zware rugzak. Ons rugzakken wegen samen niet eens zoveel als zijn rugzak. Wij hopen boven te geraken in een uurtje. We wandelen tussenin enkele moerassen en de rivier Ráhpajåhkå, eens we de dichte vegetatie en de moerassen zijn gepasseerd. Wandelen we in de richting van de west flank van de Nammásj. De klim verloopt heel vlot. Na een anderhalf uurtje zijn we al boven. Hier ontmoeten we de Duitser opniew. Hij kampeerde vorige nacht ook al op de top. Maar hij heeft geen Zweedse man ontmoet vorige nacht. Hmm misschien heeft de Zweed zich vergist. Juist wanneer we klaar zijn met de tent op te zetten begint het lichtjes te regenen. Voor de eerste keer gedurende deze tocht. We mogen dus zeker en vast niet klagen. Na een half uurtje stopt het al met regenen. Nu kan ik wat panorama foto’s gaan maken van de prachtige Rapadalen vallei en de delta. De Duitser vertelt ons dat hij vorige nacht Noorderlicht heeft gezien. Hij laat ons een foto zien, het ziet er zo mooi uit! Ik wil mijn kans dan ook maar wagen en ik zet mijn wekker voor deze nacht. Wanneer het duister begint te worden, maken we nog een warme chocolade melk klaar. Daarna gaan we slapen.

Dag 12: Op de bergtop Nammásj – dichtbij de bergtop Skierfe
Aantal loopuren: 3u15
Fotomomenten: 3u
Afstand: 8km
Hoogtemeters: 675m stijgen, 400m dalen

Vannacht waren de condities niet bepaald ideaal voor het Noorderlicht te fotograferen. Het regende en het was enorm bewolkt. Ik heb éénmaal geprobeerd, de camera kon enkel een kleine groene plek detecteren. Maar het was amper zichtbaar met het blote oog. Hopelijk heb ik wat meer geluk de volgende nachten. We laden onze rugzakken in, kamperen op de top heeft nog een groot voordeel. De tent is kurkdroog door de sterke wind. Eens we klaar zijn met onze rugzak te pakken, genieten we nog een laatste maal van het uitzicht vanop de Nammásj. Later deze dag zullen we opnieuw een uitzicht hebben op de Rapadalen vallei. Maar dan wel een compleet ander uitzicht vanop de bergtop Skierfe. Vanaf hier hebben we de Nammásj ook in zicht. We volgen dezelfde route terug naar de voet van de Nammásj. Vanaf daar wandelen in de richting van het Tjasskávárásj plateau. Maar eerst moeten we de smalle rivier Nammásjjåhkå oversteken, het gaat vlot zonder waadschoenen. We wandelen in de richting van de naamloze rivier, deze is afkomstig van het Tjasskávárásj plateau. Op sommige momenten is het moeilijk om vooruitgang te boeken wegens de extreem dichte vegetatie. Charlotte heeft het wat moeilijker met de hoge begroeiing, voor mij zijn de kleine berken dan weer een hindernis. Mijn rugzak blijft steeds achter de takken hangen. Na een anderhalf uurtje, is het moeilijkste stuk achterwege. We zijn nu boven de boomgrens. Vanaf hier is het terrein een stuk makkelijker om te wandelen. Eens we het Tjasskávárásj plateau bereikt hebben, zoeken we naar een plek om onze warme maaltijd klaar te maken. We vinden kortbij de rivier een plek uit de wind. Er staat een stevige koude wind op het plateau. Eens we gegeten hebben, wandelen we verder richting de bergtop Skierfe.  Rondom ons grazen er een 200-tal rendieren op het plateau. De meeste grazen rustig verder terwijl we ze passeren. Maar enkele spurten toch weg wanneer ze ons zien. Na een tijdje bereiken we de de top Skierfe, hier zoeken we een plaatsje voor onze tent op te zetten. We vinden een plaats op een 800-tal meter vanaf de top. De plaats is juist groot genoeg voor onze tent en we staan zo goed als volledig uit de wind. Dus we zijn vrij tevreden met deze bivakplaats. Vlak voor de zonsondergang wandelen we nog even naar de top van de Skierfe. Na een vijftiental minuten zijn we al boven. Het uitzicht is subliem! Maar als je hoogtevrees hebt is het op sommige plekken misschien wat moeilijk om van het uitzicht te genieten.🙂 De westflank is bijna volledig verticaal en gaat tot aan de Rapaätno en de Laitaure delta. Jammer genoeg zijn er teveel wolken om een mooie zonsondergang te krijgen. Maar het uitzicht naar de Nammásj is prachtig vanaf hier. Eens de zon onder is wandelen we terug naar de tent en gaan we slapen.

Dag 13: Dichtbij de bergtop Skierfe – ten zuid/oosten van de berg Tjahkelij
Aantal loopuren: 3u
Fotomomenten: 2u30
Afstand: 9.5km
Hoogtemeters: 100m stijgen, 650m dalen

Vannacht waren er teveel wolken aanwezig. Ik heb dus ook geen poging gedaan om het Noorderlicht te fotograferen. Vandaag wandelen we naar Aktse, hier nemen we de motorboot naar de andere kant van het meer. Het is ook mogelijk om het meer over te steken met een roeiboot. Er zijn drie roeiboten, Als je geluk hebt, vind je er twee aan de oever. Dan moet je maar éénmaal de rivier over roeien. Ligt er maar één roeiboot dan moet je het meer driemaal over roeien. Er moet steeds een roeiboot aanwezig zijn aan elke oever. Eerst volgen we een duidelijk pad naar de kruising met het Kungsleden pad. Voor de laatste keer hebben we zicht op de Rapadalen vallei. De Nammásj in het midden van de vallei en de verticale wanden van de Skierfe zijn duidelijk zichtbaar. Wanneer we op de splitsing zijn wandelen we via een lange afdaling door het bos naar de hut Aktse. We vinden het Kungsleden pad moeilijker dan de voorbije 12 dagen in Sarek. Het pad is bezaaid met kleine losse stenen. Een terrein waar je makkelijk je enkels omslaat. We zijn dan ook blij wanneer we aankomen bij de hut. De huttenwaard vertelt ons dat de eerste boot pas vanavond om 5 uur over vaart. Dus we moeten een zestal uren wachten maar we mogen de keuken wel gebruiken om een maaltijd klaar te maken. Er is ook een toilet aanwezig, ook altijd fijn na twaalf dagen. We ontmoeten een heel wat mensen van Zweden en het Verenigd Koninkrijk. Ook ontmoeten we een Belg. Eerst dacht hij dat wij van Wallonië waren maar na een tijdje heeft hij door dat we van Vlaanderen zijn. Hij is een journalist voor de nationale omroep. Hij is een deel van het Kungsleden pad aan het doen. Hij wandelt van hut naar hut. Zijn tocht eindigt ook in Kvikkjokk. De tijd vliegt voorbij en voordat we het weten is het al vijf uur. We nemen afscheid van hem en we wandelen samen met een Zweedse vrouw naar de motorboot. Zij wilde eigenlijk de roeiboot nemen maar blijkbaar heeft een Duits koppel één van de roeiboten kwijt gedaan. Dus dit was geen optie meer voor haar. Na een vijftiental minuten zijn we al aan de overkant. We besluiten om nog een stukje te wandelen tot we een mooie bivakplaats vinden. Na een tijdje vinden we een mooie bivakplaats met zicht op de berg Tjahkelij. Een ideale plek moest er Noorderlicht te zien zijn vannacht. Er is wel wat bewolking maar het valt nog mee.🙂 We gaan vrij vroeg slapen, zodat ik deze nacht enkele keren kan opstaan om de hemel na te kijken voor Noorderlicht.

Dag 14: Ten zuid/oosten van de berg Tjahkelij – dichtbij de rivier Jåkkejågåsj
Aantal loopuren: 2u45
Fotomomenten: 1u
Afstand: 11.5km
Hoogtemeters: 450m stijgen, 100m dalen

Vandaag staan we vrij laat op. Misschien omdat we deze nacht hebben kunnen genieten van een prachtige sterrenhemel en Noorderlicht. We hebben toch nog tijd zat om het de volgende dagen rustig aan te doen. Rond half 10 beginnen we met wandelen. Na een tijdje ontmoeten we enkele wandelaars, zij hebben de eerst boot genomen deze ochtend. We nemen een kleine koffiepauze aan de rivier Subbatjåkkå. Hier ontmoeten we de Belg opnieuw. We bieden hem een koffie aan en hij geeft ons een snack. Na de koffiepauze wandelen we samen in de richting van de hut Pårte. In het begin is het terrein vrij vlak maar na een tijdje volgt er een steile klim. Halverwege de klim zien we enkele Sami mensen en hun honden. Ze zijn de rendieren bij elkaar aan het drijven. Misschien omdat de winter op komst is. Na een 300-tal meter gestegen te zijn, nemen we een korte pauze bij de noothut Rittak. Na de pauze wandelen we nog een uurtje. Na een tijdje bereiken we de rivier Jåkkejågåsj, er zijn twee bruggen. Maar eentje is in elkaar gestort, de brug lijkt het nieuwer dan degene die we nu gebruiken om de rivier over te steken. We besluiten om onze tent hier op te zetten. We willen niet in het bos bivakkeren. En er is enorm veel ruimte. Wanneer we klaar zijn met de tent op te zetten, begint het te regenen. De kans op Noorderlicht lijkt ons vandaag maar bijzonder klein. Wanneer het gestopt is met regenen, koken we buiten onze maaltijd en genieten we nog even van het uitzicht. Wanneer de zon onder is gaan we slapen. Ik zet mijn alarm rond half één, dan kan ik de hemel toch even inspecteren. Ik zie wel enkele lichtere plekken. Maar het is niet de moeite om er een foto van te maken.

Dag 15: Dichtbij de rivier Jåkkejågåsj – Het meer Stuor Dáhtá
Aantal loopuren: 3u30
Fotomomenten: 3u
Afstand: 11.5km
Hoogtemeters: 100m stijgen, 500m dalen

Vandaag staan we op rond negen uur, na een uurtje zijn we klaar om te vertrekken richting het meer Stuor Dáhtá. We starten met een lange afdaling van bijna 400 meter naar het meer Sjabttjakjávrre. Wanneer we bijna beneden zijn passeren we de rivier Gállakjåkjåhka. Het is een prachtig riviertje met enkele kleine watervallen. Het bos zelf is ook magnifiek met zijn herfstkleuren. Juist voordat we het meer Sjabttjakjávrre bereiken, steken we de rivier Sjabjakjåkåtj over. En eens we aan het meer zijn, zien we de hut Pårte liggen. Het is een vrij kleine hut. We zijn wat teleurgesteld dat het pad door het bos gaat en niet langs het meer loopt. Het lijkt ons een prachtig meer maar nu krijgen we er amper iets van te zien omdat we steeds in het bos wandelen. Gelukkig dat het bos ook nog wel mooi is om door te wandelen. Er groeien prachtige paddenstoelen. Na een tweetal kilometer bereiken we de rivier Tjoaltajåhkå. Eens we deze zijn overgestoken volgen we het winterspoor tot aan het meer Stuor Dáhtá. Dit deel van de route is best saai. Na een tweetal kilometer bereiken we het meer. Het is een prachtige locatie om te bivakkeren. Maar simpel is het niet om een plek te vinden. Na een half uurtje vinden we een plaats waar onze tent juist op past. We bivakkeren een tweetal meter vanaf het meer. Wanneer we klaar zijn met de tent, maken we onze maaltijd klaar. Na het avondeten installeer ik mijn statief alvast langs de oever. Er is bijna geen bewolking te bespeuren dus misschien hebben we geluk vanavond. Wanneer we klaar zijn gaan we slapen. Rond half 12 staan we beide even op. We kijken beide naar buiten. Aan Charlotte haar zijde is het bewolkt. En maar goed de bewolking blokkeert de volle maan. Maar ik zie een duidelijke groene streep in de hemel aan mijn zijde. Snel gaan we beide uit de tent. Juist op tijd om van het spektakel te kunnen genieten. Het is fascinerend! Dit wilden we al altijd eens meegemaakt hebben met onze eigen ogen. Na een half uurtje begint het Noorderlicht terug te verdwijnen. Maar we zijn zo gelukkig, we zagen het héél duidelijk dansen in de hemel. En de foto’s die ik maakte zijn ook nog eens goed gelukt. Nu gaan we zeker en vast goed slapen!🙂

Day 16: Het meer Stuor Dáhtá – een grote kampeerplaats dichtbij de brug over de rivier Ubmasjkjåhkå
Aantal loopuren: 1u15
Fotomomenten: 1u30
Afstand: 5km
Hoogtemeters: 100m stijgen, 100m dalen

Vandaag staan we pas op rond 10 uur.🙂 We hebben toch tijd genoeg. En het weer is gewoon ideaal om nog wat te relaxen aan het meer. De zon schijnt al goed en is bijna geen wind. Hierdoor hebben we een mooie reflectie in het water. Ik maak enkele panorama foto’s van het meer. Rond half twaalf maken we onze warme maaltijd klaar. We beslissen wat we gaan doen, nog een nachtje bivakkeren aan het meer. Of verder wandelen in de richting van Kvikkjokk. We beslissen om toch maar verder te wandelen naar een andere plek. Voornamelijk omdat het water van het meer te vuil is om te drinken. We laden onze rugzak in en wandelen daarna in de richting van Kvikkjokk. Al snel laten we het meer achter ons en wandelen we in het bos. We passeren enorm veel kleine varens. We denken toch dat het varens zijn maar we zijn er niet helemaal zeker van. Allicht zijn de kleuren van deze plantjes wel prachtig! We wandelen ongeveer een uurtje en dan vinden we een grote kampeerplaats langs de rivier Ubmasjkjåhkå, er is zeker plaats voor 20 tenten. Wanneer we klaar zijn met de tent op te zetten. Kijken we onze voedselvoorraad nog eens na. Zodat we weten hoeveel we nog hebben voor elke dag. Niet zo heel veel blijkbaar, maar twee dagen zullen we nog wel overleven.🙂 Na een tijdje krijgen we buren, ze zijn van Nederland. Ze verwachten hier waarschijnlijk geen Nederlands sprekende wandelaars. Vooral niet in deze tijd van het jaar. We spreken ze aan en gaan bij hun aan het kampvuur zitten. Ze bieden ons wat whiskey en salami aan. Na twee weken enkel gevriesdroogde maaltijden gegeten te hebben smaakt zo een “echt” stukje vlees nog eens goed! We vertellen hun dat we vorige nacht een prachtig schouwspel van Noorderlicht hebben gezien. Ze hopen nu toch ook wel iets te zien vanavond. Maar er zijn veel te veel wolken aanwezig en het is volle maan. Dus niet de perfecte condities om het Noorderlicht waar te nemen. Wij hadden geluk dat gisteren de maan bedekt was met een wolkendek. Ze zijn een beetje teleurgesteld maar misschien hebben ze de volgende dagen wat meer geluk. Rond middernacht gaan we slapen.

Dag 17: Een grote kampeerplaats dichtbij de brug over de rivier Ubmasjkjåhkå

Vandaag blijven we op dezelfde plaats. We ontbijten samen met de Nederlanders en wanneer ze vertrokken zijn wassen we onze kleren. We maken ook een kampvuur om onze kleren wat sneller te drogen. Voor de rest van de dag relaxen we aan het kampvuur.

Dag 18: Een grote kampeerplaats dichtbij de brug over de rivier Ubmasjkjåhkå – Kvikkjokk
Aantal loopuren: 2u
Fotomomenten: 1u
Afstand: 6.5km
Hoogtemeters: 25m stijgen, 225m dalen

Vandaag staan we op rond acht uur en rond half tien zijn we klaar om te vertrekken naar Kvikkjokk. We willen overnachten in de STF fjalstation deze nacht. Anders moeten we morgenvroeg veel te vroeg opstaan. De bus vertrekt al om half 6 s’ochtends in Kvikkjokk. In het begin is het terrein overwegend vlak maar na 3.5 kilometer beginnen we aan de afdaling naar Kvikkjokk. Maar zelfs hier is het terrein heel simpel. Rond kwart voor twaalf bereiken we het fjallstation, maar er is geen personeel aanwezig. We wachten een tijdje en dan vinden we notitie dat we pas kunnen in checken om vier uur. Zo lang willen we echt niet wachten dus we wandelen eens naar de bushalte in Kvikkjokk. Hier vinden we een notitie van hutjes die je kan huren aan het Kvikkjokk tourist service een driehonderd meter vanaf de bushalte. Nu hebben we een privé hutje en het is goedkoper dan het STF fjallstation. We betalen nu 180SEK per persoon, dat is een 19 euro per persoon. We hadden meer dan het dubbel betaald in het STF fjallstation voor een twee persoons kamer.  En nu hebben we vier bedden. De hut is proper, ruim en er is een elektrisch vuurtje met potten en accessoires. En er is een verwarming in de hut, ze zijn gewoon perfect! We kunnen ze dan ook ten zeerste aanraden.🙂 Het enige probleem is dat er op dit moment geen winkel meer is in Kvikkjokk. Dus we moeten terug naar het STF fjallstation wandelen om eten gaan te halen. We kopen een grote pak pasta en pastasaus. Dat gaat goed smaken! Na het avondeten wandelen we terug naar de STF fjallstation om een koffie te drinken. En wie weet ontmoeten we nog iemand tof in de bar. En ja hoor we ontmoeten een koppel van ongeveer onze leeftijd van Vlaanderen. We babbelen een tijdje en dan moeten we terug naar de hut wandelen. Het zal vroeg zijn morgen wanneer we moeten opstaan. Wanneer we terug aan de hut zijn hebben we nog een viertal uurtjes om te slapen.

Gps log van Suorva naar Kvikkjokk
Gps log van de klim naar de bergtop Låddebákte

Dag 19: Kvikkjokk – Jokkmokk

We staan op rond vijf uur, onze rugzak is al ingeladen dus we moeten enkel nog wandelen tot aan de bus. Er staan al tientallen wandelaars te wachten op de bus. Er is ook maar één bus per dag in deze periode van het jaar. In het hoogseizoen zijn er meerdere bussen. We nemen de bus tot in Jokkmokk. Hier blijven we één nacht op de camping ongeveer drie kilometer van het centrum af.  We nemen een 1+1 hut, ze zijn proper. En er is een sauna op de camping. Je vind twee supermarkten en een museum in Jokkmokk.

Dag 20: Jokkmokk – Älvsbyn – Stockholm C

Vandaag nemen we de bus van Jokkmokk naar Älvsbyn. Vanaf daar nemen we de slaaptrein naar Stockholm. Deze keer hebben we een directe verbinding naar Stockholm. :)


Dag 21: Jokkmokk – Älvsbyn – Stockholm C

s’Ochtends rond half 7 arriveert onze trein in Stockhom central station. Vanaf hier nemen we de bus naar de XXL megastore, hier kopen we enkele Real Turmat maaltijden voor onze volgende tochten. Hierna wandelen we naar de luchthaven van Bromma. En vliegen we terug naar België. Het was een prachtige tocht🙂 maar we zijn ook wel weer blij om onze geliefde kat terug te zien.🙂

 

12 thoughts on “Sarek en Stora Sjöfallet | Suorva naar Kvikkjokk”

    1. Ja we hebben gisteten namiddag nog eens geprobeerd maar de software kan niet overweg met 1800 foto’s voor één timelapse… beetje vervelend want we zijn zelf benieuwd naar het resultaat🙂

  1. Mooi reisverslag. Als je 18 dagen voedsel moet meenemen vroeg ik me af hoe zwaar jullie rugzakken geladen zijn en dit vooral de eerste dagen.

  2. Fantastisch verslag en fantastische foto’s.
    Ik hoop dat wij er ook ooit geraken. Jullie tocht is zeker een inspiratiebron. Bedankt daarvoor.

    1. Merci Michel! altijd leuk om te horen😉 zeker doen wij vonden het één van de mooiste plekken die we tot nu toe bezocht hebben… Moest je ooit met vragen zitten contacteer je me maar.😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s