Trollheimen

6-daagse kampeertrektocht van Fale naar Gjevilvasshytta 

Na twee dagen voelt mijn knie al stukken beter. Hij is alleen nog wat stijf maar ik zie het weer volledig zitten. Het is vroeg wanneer we maandagochtend opstaan. Iedereen op de camping slaapt nog, het is dan ook nog maar half 5. Maar we willen onze bus halen om 6 uur en het is nog een kwartiertje wandelen. Stipt om 6 uur stopt de bus, voor een enkele rit voor twee personen betaal je omgerekend een 10 euro. Rond twintig na zes zijn we er al en tien minuten later kunnen we beginnen met onze trektocht door Trollheimen.

Dag 1: Fale – nabij Storvatnet dicht bij Innerdalen

Aantal loopuren:5u
Fotomomenten: 3u30
Afstand: 14.5km
Hoogtemeters: 1200m stijgen, 600m dalen

Het eerste deel wandelen we door enkele weien. Eens we deze gepasseerd zijn wandelen we het bos in. Het is een vrij dicht bos dus veel vergezichten hebben we op dit moment niet. Na een steile klim van 600 meter zitten we terug boven de boomgrens. Vanaf hier hebben we weer een prachtig uitzicht over het dal. Het begint al vrij warm te worden, we kunnen na de kleine pauze verder wandelen in korte broek en t-shirt. Wie had dat gedacht in september in Noorwegen. Eens we boven de boomgrens zijn is het nog een 300-tal meter stijgen, dit wel iets gelijkmatiger dan de klim door het bos. Het pad volgt de hele tijd de bergwand, we wandelen nu richting de splitsing Fale – Flatvaddalen – Tverrådalen. Beneden zien we het dorpje Grøa liggen.

Vlak voor we het dal Flatvaddalen in wandelen houden we een kleine pauze. Mijn knie is duidelijk nog niet volledig genezen, hij doet weer zeer. Gelukkig waren we toch van plan om bij het meer Storvatnet te bivakkeren. Het is nog een 6-tal kilometer wandelen dus we kunnen rustig aan doen. Eens we in het dal zijn passeren we talrijke meertjes genaamd Lauvåtjønnin. Het is nu een 250-tal meter dalen naar het meer Storvatnet.Na een 2 kilometer krijgen we het meer Langvatnet in zicht. De toppen Skarfjellet en Snøfjellet krijgen we ook steeds beter in zicht. Deze toppen toppen grenzen aan het het dal Innerdalen. Even later kijgen we het volgende meer ook al in zicht. Nu hebben we een prachtig zicht op Skarfjellet en het meer Storvatnet.

Eens we bij het meer Storvatnet zijn, zien we dat er voldoende plekjes zijn voor de trailstar op te zetten. We wandelen daarom nog volledig rond het meer. We vinden een mooie plek vlak bij het meer. Het uitzicht is prachtig. Verder moeten we allicht niet wandelen want dan moeten we ofwel een plekje zoeken in het veengebied in Innerdalen. Of we moeten bivakkeren bij de hut. Maar deze laatste optie zien we niet zitten. Er passeert terwijl we aan het eten zijn nog één wandelaar. Dit is dan ook meteen de enigste die we vandaag zijn tegen gekomen. We kruipen al vrij vroeg de slaapzak in. Het was deze ochtend namelijk vroeg opstaan! ‘s Nachts sta ik nog een op om eens te proberen een sterrenhemel te fotograferen. Maar het is jammer genoeg weeral te fel bewolkt.

Dag 2: Nabij Storvatnet –  ten noorden van het meer Bjøråvatnet

Aantal loopuren:5u
Fotomomenten: 4u
Afstand: 12.5km
Hoogtemeters: 800m stijgen, 900m dalen

Wanneer we opstaan is het buiten al prachtig zonnig weer, het is wel nog behoorlijk fris. We pakken de rugzakken en kunnen beginnen met de afdaling naar het dal Innerdalen. Deze zou één van de mooiste van heel Noorwegen moeten zijn. Al snel wandelen we het bos in en krijgen we af en toe nog eens een glimp te zien van Innderdalen en de omliggende toppen. In het bos pauzeren we even bij een kleine waterval.

Eens aangekomen bij de hutten Innerdalshytta en Gammelsetra wordt het een stuk drukker. Hier staan een vijftal groepen klaar om te gaan klimmen. Innderdalen is hier in de regio gekend voor. Wij wandelen daarom maar gewoon verder en laten de drukte weer snel achter ons. Nu begint de klim naar de pas van 1178 meter richting het meer Bjøråskaret. Na 1.5 kilometer een riviertje te volgen slaan we af richting Kårvatn. Het is nu ongeveer nog een 500 meter stijgen tot aan de pas.

Halverwege de klim naar de pas hebben we een prachtig uitzicht over Renndalen, Flatvaddalen en Innerdalen. Ik pauzeer hier dan ook al eens om een panoramafoto te maken.

Eens aangekomen op de pas hebben we nog een wijder uitzicht op de omgeving. We nemen dan ook een kleine pauze om ervan te genieten.

Vanaf nu begint de afdaling naar Kårvatn maar we gaan eerder al uitkijken naar een plekje voor de tarp op te zetten. We passeren via een blokkenveld het meer Bjøråskaret. Vanaf dan gaat het blokkenterrein over in een veengebied. We passeren de splitsing Midtryggen, even later vinden we een geschikte plek om de tarp op te zetten. We staan er wel vlak bij een riviertje, tegen de avond koelt het enorm snel af.

Dag 3: Ten noorden van het meer Bjøråvatnet – nabij Kvennjulfjellet

Aantal loopuren:4u30
Fotomomenten: 4u
Afstand: 15km
Hoogtemeters: 650m stijgen, 700m dalen

Wanneer we ‘s morgens opstaan zijn we volledig omring door de mist. Het regent niet echt maar we worden wel wat nat van de mist die er hangt. We pakken dus maar snel onze rugzak want de slaapzak luchten zal niet lukken. Het eerste uurtje wandelen we door een sompig veengebied de schoenen zien serieus af. En door het gebrek aan gaiten ziet de broek er ook snel behoorlijk smerig uit. Maar deze vonden we met hun 500 gram per paar toch juist iets te zwaar om mee te nemen. Hier moeten we nog eens een alternatief voor zoeken tegen de volgende trip. Na een viertal kilometer zijn we bij de grindweg die we verder moeten volgen tot in Kårvatn.

We volgen de grindweg ongeveer een 2.5 kilometer. De zon schijnt ondertussen weer en de schoenen kunnen beginnen met drogen. Bij de hut van Kårvatn pauzeren we ruim een uur, ik was er onze broekspijpen en we laten ze ook drogen. Er is een winkel aanwezig “Kårvatn fjellutstyr” maar wat ze juist verkopen weten we niet. De winkel is gesloten. Misschien omdat we er buiten het seizoen zijn. De zon schijnt goed dus de broekspijpen zijn na een klein uurtje al droog. Dus we kunnen verder wandelen richting de waterval Nauståfossen.  Dit is echt een prachtige waterval, het wandelpad loopt langs de waterval hierdoor krijg je hem vanaf verschillende kanten te zien. We nemen er dan ook even de tijd om hem te fotograferen.

We stijgen een 200-tal meter vanaf dan zitten we terug boven de boomgrens. In het bos kunnen we genieten van de honderden heerlijke blauwe bosbessen. We wandelen nu zo goed als de hele tijd dicht bij de rivier Nauståa. Na een tijdje steken we het riviertje Tverråa over via een brug, niet dat deze nodig is. We maken hier ook al ons avondeten klaar anders gaat het te laat worden om te eten. Want we willen toch nog een tijdje verder wandelen. Onderweg passeren we nog 2 jagers, dit zijn de eerste jagers die we tegenkomen in Trollheimen.

Nadat we gegeten hebben, verzamelen we nog wat bosbessen voor vanavond en morgenvroeg bij het ontbijt. Vers fruit bij het ontbijt dat smaakt altijd! Daarna wandelen we verder richting Trollheimshytta. We blijven steeds dicht bij de rivier Nauståa.

Rond zeven uur vinden we een bivakplaats. Simpel was het zeker niet, een half uurtje geleden was de ondergrond nog relatief droog. Hier is het dan weer vrij sompig. Een goede test voor onze nieuwe binnentent. Charlotte maakt een timelapse van mij terwijl ik de trailstar opzet. Daarna maken we ons klaar om gaan te slapen. Het begint toch al te duisteren en de mist trekt de bergen in.

Dag 4: Nabij Kvennjulfjellet – nabij Slettåmoen dicht bij Trollheimshytta

Aantal loopuren:5u30
Fotomomenten: 3u45
Afstand: 19km
Hoogtemeters: 500m stijgen, 600m dalen

Wanneer we ‘s morgens opstaan zijn we zeer tevreden van de binnentent ze heeft ons droog gehouden. Jammer genoeg kunnen we nog niet genieten van het zonnetje, deze zit nog achter de bergen achter ons. We gaan onze spullen tijdens de middagpauze wat laten drogen. Rond half elf beginnen we met wandelen, dit is niet van onze gewoonte. Het is nog een 2.5 kilometer stijgen tot aan het meer Naustådalsvatnet. Aan het einde van het meer passeren we een jagershutje, hier komen we weer 2 jagers tegen.

Na het meer is het nog honderdtal meter stijgen door een blokkenveld. Vanaf dan beginnen we met af te dalen naar het meer Salsvatnet Øvre. We wandelen hier zo goed als de hele tijd over een stevige rotsbodem. Af en toe moeten we enkele riviertjes oversteken via stapstenen. Aan het einde van het meer houden we onze middagpauze, we laten de trailstar, binnentent en slaapzakken ook eens luchten.

Na de pauze laden we de rugzakken terug in en wandelen we verder naar het meer Salsvatnet Nedre. We wandelen hier door een veengebied. Aan het einde van het meer krijgen we voor de eerste een zicht op de Snota. Ook krijgen we de toppen Neådalssnota en Salen mooi in het zicht. Na het meer passeren we het mooie dal Fagerlidalen. Hier loopt ook een route door, dit is wel geen DNT-route. We wandelen nu door het veengebied Fugisøysetra, de bewegwijzering ontbreekt hier op veel plaatsen dus we navigeren ons maar zelf door het gebied. Juist zien dat we de moerasgebieden wat ontwijken. Op een gegeven moment zak ik tot aan mijn lies in het veen. Het was even schrikken en hier zit ik dan met mijn doordrenkte wandelschoen. Deze zal niet makkelijk gaan drogen vrees ik. Maar we wandelen verder, onderweg moeten we nog een rivier oversteken via stapstenen. Bij deze rivier houden we een korte pauze om ons avondeten al klaar te maken. Daarna wandelen we verder, onderweg krijgen we nog een mooi zicht op de omgeving.

Na een tijdje komen we aan bij de rivier Folda. Deze steken we over met een brug. We zijn blij dat deze er ligt het is toch een vrij diepe en woeste rivier. We beginnen beide best moe te worden en ik heb weer vrij veel last van mijn knie. De beklimming van de Snota gaan we jammer genoeg maar laten. Ze tellen bij DNT tussen de 8 à 10 uur zonder zware rugzak. Dus dat zal niet gaan lukken vrezen we.

Het begint al te schemeren. We zullen maar eens een bivakplaats beginnen te zoeken. We hopen vlak voor de hut Trollheimshytta onze tarp te kunnen opzetten. Ongeveer een kilometer van de hut vinden we een plek. We staan vlak langs een open veengebied. Rondom ons is het vrij sompig maar onze plek is droger dan die van gisterennacht. Voor de eerste keer hebben we ook wat last van muggen. Charlotte probeert het nieuwe middel van Care Plus zonder deet. Mij lijkt het nog niet meteen nodig. We kruipen snel de binnentent in dan zijn we er ook vanaf. Het duurt niet lang voor we onze slaapzak in kruipen.

Dag 5: Nabij Slettåmoen dicht bij Trollheimshytta – bij het meer Fossådalsvatnet

Aantal loopuren:3u30
Fotomomenten: 3u30
Afstand: 11km
Hoogtemeters: 900m stijgen, 200m dalen

Wanneer we ‘s morgens opstaan staan mijn kuiten vol met muggenbeten. Ze zijn dus toch nog actief in september. Charlotte heeft geen enkele muggenbeet dus we kunnen er vanuit gaan dat het nieuwe middel werkt. We laten de slaapzakken nog even luchten en dan laden we de rugzak in. Vandaag wandelen we richting de hut Gjevilvasshytta, maar we gaan onderweg ergens bivakkeren.

We stijgen vrij snel via een bergrug naar de top Skallen, het is een 700-tal meter stijgen tot aan de top. Onderweg stoppen we regelmatig om van het landschap te genieten. We krijgen ook de hele tijd een mooi zicht op de Snota. Na een 700 meter gestegen te zijn, zijn we aangekomen aan de top Skallen. We nemen er de tijd om van het landschap te genieten. Ik maak er enkele panorama’s en Charlotte maakt er nog een timelapse.

Vanaf de top wandelen we richting het meer Fossådalsvatnet over de vlakte Mellomfjellet, we gaan wat op en neer door het blokkenveld. Bij het topje Skåvegen zien we enkele mooie rotsformaties, we komen er ook de eerste personen van vandaag tegen. Zij wandelen nog tot aan de hut Trollheimshytta. Wij dalen verder af naar de meren Mellomfjelltjønnin. Hier komen we een groep scholieren met enkele leerkrachten tegen. Vanaf dan hebben we het terug rustig. We zien het meer Fossådalsvatnet al liggen, bij dit meer gaan we bivakkeren.

We wandelen rond het meer Fossådalsvatnet, vlak voordat het pad weer steiler wordt vinden we een mooie, vlakke plek om te tarp op te zetten. We zitten hier vlakbij het meer, we hebben zelfs een privéstrandje voor ons alleen. Jammer dat er hier zo’n sterke wind staat wat het behoorlijk fris maakt. Charlotte gaat het avondeten klaarmaken en ik ga ondertussen de trailstar recht zetten. Juist wanneer de trailstar recht staat krijgen we onze allereerste regenbui van deze vakantie over ons heen. We eten dan maar voor de eerste keer onder de tarp. Na het eten experimenteer ik nog wat met mijn big stopper bij het meer. Daarna kruipen we in onze slaapzak.

Dag 6: Bij het meer Fossådalsvatnet – Gjevilvasshytta

Aantal loopuren:3u30
Fotomomenten: 1u30
Afstand: 13km
Hoogtemeters: 250m stijgen, 750m dalen

We zijn deze nacht een paar keer wakker geworden door geweerschoten van jagers. Daardoor dat we waarschijnlijk nog geen enkel rendier zijn tegengekomen. We hebben wel geluk de trailstar en binnentent zijn kurkdroog. Dat moet wel met al die wind die de hele nacht op de trailstar beukte. We laten de slaapzakken nog even luchten. Normaal hebben we de trailstar niet meer nodig want vanavond willen we in de hut Gjevilvasshytta slapen. Rond half tien beginnen we met de laatste kilometers tot aan de hut. We hopen dat er nog plaats is want reserveren kan je alleen maar als je in groep reist. En het is de laatste avond dat de hut open is.

We moeten meteen een 100-tal meter stijgen. En vanaf dan dalen we af richting de hut Gjevilvasshytta. Bovenaan krijgen we een mooi uitzicht over het meer Kamtjønnin en het meer Fossådalsvatnet. We lopen hier door een eenvoudig blokkenveld.

Aan het einde van het tweede meer Kamtjønnin, komen we nog vier wandelaars tegen. Zij vragen zich af of wij al van Trollheimshytta komen. We stellen ze gerust dat we tussen de twee hutten in gebivakkeerd hebben. Vanaf nu is het nog een 500-tal meter dalen naar de hut. Wij kiezen om de DNT route verder af te wandelen. Er komen ook al enkele wandelaars via een andere route omhoog via het veengebied en de rivier Tverrbekken. De route lijkt op de kaart korter maar de wandelaars die deze route gekozen hebben maken maar weinig vooruitgang in het sompig gebied.

De afdaling over de vlakte verloopt vrij goed. Maar ik begin wel steeds wat meer last van mijn knie te krijgen. We komen veel stijgende wandelaars tegen en allemaal met de vraag of we al van de hut Trollheimshytta komen. Na een zevental kilometer gewandeld te hebben krijgen we het gigantische meer Gjevillvatnet in zicht. Het is nu nog een 300-tal meter dalen tot aan de hut. Vanaf nu komen we steeds meer wandelaars tegen, en er zijn er heel veel blauwe bessen aan het verzamelen.

Rond drie uur komen we aan bij de hut. Hier is het ongelooflijk druk. We besluiten maar proberen verder te liften en we hebben geluk we staan er nog geen vijf minuten. We hebben juist ons blad gemaakt met onze bestemming erop. Er stopt een oude jeep met 2 zitplaatsen. Hij wilt ons wel meenemen maar wel maar tot aan de grote weg want ik moet in de open laadbak gaan zitten. Dit is normaal niet toegelaten maar de weg waarop we rijden is een tolweg en daar zien ze de politie niet vaak. Onze chauffeur blijkt een tandarts te zijn die geregeld gaat wandelen en jagen. Hij was juist hout gaan zagen voor de komende winter. Op een kwartiertje tijd zijn we al in Gjelan. Dit dorpje ligt langs de E70, we nemen hier een uurtje later de bus naar Oppdal. In Oppdal nemen we een overnachting en dan reizen we met de trein terug naar Oslo Gardermoen.

Hier kan je de gps track downloaden.

4 thoughts on “Trollheimen”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s